Mahia

Als we opstaan zaterdag regent het pijpenstelen en is het idee om naar het strand te gaan een beetje over. Toch om 12 uur in de auto gestapt en al heel gauw was het weer droog. We moesten wel weg want we waren aardig door de boodschappen heen. 45 km verderop is de eerste supermarkt en we laden daar een karretje vol. In dit stadje, Wairoa, zit ook de beste pie specialist van heel NZ, dus daar moeten we ook even heen. De meeste winkels zijn om 3 uur al gesloten en wij vertrekken ook al weer gauw.Op Mahia is een beachcamping en daar is nog plek voor ons. Eigenlijk was het er heel rustig, zeker als je weet dat het nog (net) hoogseizoen is. We vinden al snel de fish and chips die we heerlijk op het strand verorberen. Tegen zonsondergang nog wat vogels wezen spotten en bekeken wat we hier nog meer kunnen doen. Er lopen nog enkele weggetjes naar het zuiden, maar ws onverhard. Deze gaan we zondagsmorgens op. Al heel snel zijn we uit de bewoonde wereld en zitten we weer tussen de schapen en hier vooral ook veel wilde geiten. Net voor het einde van de weg loopt nog een man te scharrelen die daar ook nog een soort woning heeft. Prachtige uitzichten over zee en land.Voor onze lunch hoopten we weer zo’n overheerlijk visje te nemen maar helaas was deze nu gesloten. De eerstvolgende visboer is naar ons idee 38 km naar het noorden. Ergens, wat noordelijker, hebben we op de heenweg een giftshop gezien en we gaan eens kijken of deze vandaag open is. Dat blijkt het geval en als we weer in de auto zitten zien we in de buurt toch ook een fish and chips. Op weg terug naar Tiniroto gaan we nog even de Te Reinga watervallen bekijken. Thuis gekomen staat er een auto bij het arboretum. Bezoekers! De eerste sinds wij hier zijn. Vanaf ons terras kunnen we ze op een gegeven moment traceren en als we zien dat ze teruggaan, gaat db even naar ze toe. Even een praatje maken.