Rustig aan

Donderdag 15 februari stappen we al vroeg in de auto om naar Eastwoodhill te aan. Even koffie drinken bij de crew. Onderweg wat taart gekocht, in ieder geval voldoende dat we zelf ook mee kunnen eten. Het weerzien was hartelijk, vrolijk en luidruchtig. Paul, Maurice, Sally J en Sally W, maar ook de vrijwilligers van de homesteadgarden waren aanwezig. Binnen een kwartier was Jocelyn Grant ons al aan het interviewen voor een artikel in de EWH magazine. Op onze rondwandeling door het arboretum viel me op dat het er allemaal redelijk goed uitziet, het is niet zo dat ik de hele tijd denk: oh dit moet we snoeien, dat moeten we vegen/opruimen etc. Na de lunch nog een wandeling en we beloven gauw weer terug te komen. Op de terugweg nog even een ommetje gemaakt naar Nicks Head. Een prachtig gebied met veel vogels en hier en daar een visser. Onze uitvalbasis is nog steeds de campsite op de showgrounds in Gisborne. Vrijdag was de bedoeling om naar het arboretum in Tiniroto te gaan, daar ligt ook nog wat werk op ons te wachten. Helaas kan ik Diane van het arboretum niet aan de telefoon krijgen en daarom blijven we gewoon in Gisborne. Inmiddels hebben we al twee kringloopwinkels ontdekt en daar hebben we wat kleren en stof gekocht. Dit laatste voor nieuwe gordijntjes in de camper welke ik bij Margriet thuis op de naaimachine pasklaar kon maken.Zaterdag laat ik in de nailstudio mijn gebroken nagel beschermen met een prachtig glimmend laagje. Nu hoef ik niet meer bang te zijn dat ik achter dat losse deel blijf haken. Intussen is db in het museum voor technologie aan het fietsen repareren. Een oude baas die daar de boel runt kan het niet allemaal netjes en opgeruimd houden. Maar als je ziet hoeveel spul er staat kan je dat ook wel begrijpen. Db heeft de fietsenhoek voor zijn rekening genomen en als ik hem rond half een ophaal ziet het er al beter uit. Jammer voor de oude baas (helaas zijn we zijn naam vergeten) want die wil dat db nog wel enkele weken blijft. Maar hij belooft nog wel weer terug te komen. We gaan nu eerst naar Tiniroto ongeveer 60 km van Gisborne. Het regent en eigenlijk is het ook een beetje koud. Van mijn jarige (50) broer Hans hoorde ik dat het zo rond de 14 graden is in NL, ik denk dat het hier maar 22 is, geen groot verschil.Nu ik dit stukje zit te schrijven, leest db het verslagje wat ik eerder al geupload had. Hier en daar is hij het er niet mee eens en belooft een betere versie te schrijven. Hij vindt geloof ik dat ik teveel praatjes maak met al de andere campinggasten. Op weg naar Tiniroto, aldaar en op de terugweg regende het behoorlijk. Diane liet ons heel snel even zien wat zij graag gedaan wilde hebben en ook het huis waar wij in mochten gaan wonen. Op zo’n prachtige plek willen we wel een poosje vertoeven, maar wel hopen dat het volgende week wat minder regent. Terug in Gisborne is het weer prachtig weer, wat goed uitkomt voor het festijn op de Showgrounds. Relay for Life. Van 12 uur zaterdag tot 12 uur zondagmiddag lopen mensen rondjes om geld in te zamelen voor kankerbestrijding. Echt honderden mensen zijn op de been en de sfeer is ontspannen. Ze lopen ook de hele nacht door en om 5 uur is Margriet aan de beurt om een uur lang te wandelen. Db natuurlijk uit bed om haar toe te juichen. Alle wandelaars hadden zelf hun sponsors gezocht en hopelijk is er veel geld opgehaald. Zondag doen we lekker rustig aan zodat we maandag weer lekker fit op pad kunnen gaan.

Komende week zijn we in Tiniroto, hoogstwaarschijnlijk zonder telefoonbereik en zonder internet. Ons idee om dit keer wel op tijd aan alle jarigen een kaart te sturen loopt nu al fout en komende week komt daar ws ook niet van. Hans, Marc Marleen, Edith en Tomas allemaal alvast of alsnog gefeliciteerd, kaartje volgt nog.

Dick is bezig zijn eigen weblog te uploaden. In het engels en met totaal andere info. Voor de geinteresseerden: http://www.nzbirds.blogspot.com